INLIA, het Internationaal Netwerk van Lokale Initiatieven ten behoeve van Asielzoekers, is een organisatie die zich inzet voor het bieden van hulp aan asielzoekers in nood.

INLIA is een netwerk van geloofsgemeenschappen, lokale kerken behorend tot velerlei denominaties, die zich allemaal hebben verbonden aan dezelfde uitgangspunten. Deze zijn verwoord in het document dat, naar de plaats van ontstaan in 1988, het Charter van Groningen wordt genoemd. Honderden geloofsgemeenschappen in Nederland maar ook in diverse andere Europese landen hebben deze tekst ondertekend, waarin zij partij kiezen voor vluchtelingen en asielzoekers in nood en elkaar steun en solidariteit beloven bij het bieden van hulp en zonodig opvang in noodsituaties.

INLIA is formeel een stichting, met als tweeledige doelstelling het bieden van noodhulp aan (individuele) asielzoekers en het ondersteunen en adviseren van (Charter-)kerken in hun betrokkenheid bij en inzet voor asielzoekers in nood. De achterban bestaat uit lokale kerken, die uitgenodigd worden het Charter te ondertekenen, en uit particulieren die het werk van de Stichting als particulier donateur steunen.

INLIA is een bureau, gevestigd in de stad Groningen, met inmiddels ruim 20 medewerkers, verdeeld over drie afdelingen: de afdeling Juridische en Maatschappelijke Ondersteuning, de afdeling Kerkelijke Relaties & Publieksvoorlichting en de afdeling Office- en Personeelsmanagement. Daarnaast is er een projectafdeling Noodopvang (gemeentelijke opvang van dakloze asielzoekers).

INLIA is voortgekomen uit de betrokkenheid van lokale geloofsgemeenschappen bij het lot van asielzoekers in nood. Aan met uitzetting naar hun land van herkomst bedreigde asielzoekers verleenden zij diverse vormen van ondersteuning variërend van ondersteuning bij terugkeer tot en met "kerkasiel", met als doel de dialoog met de verantwoordelijke autoriteiten aan te gaan en zo tot een voor alle partijen aanvaardbare oplossing te komen.

INLIA is initiatiefnemer en partner in vele samenwerkingsverbanden met lokale overheden, die zich geconfronteerd zien met de inhumane gevolgen van een rijksbeleid, dat duizenden, veelal legaal in Nederland verblijvende mensen op straat aan hun lot overlaat. Daarom bieden gemeenten, samen met kerken en andere maatschappelijke organisaties, onder nadrukkelijk protest, noodopvang aan specifieke groepen dakloze asielzoekers.