De Raad van State heeft op 4 oktober 2010 uitgesproken dat Iraanse asielzoekers die in Nederland zijn bekeerd tot het christendom veilig terug kunnen naar Iran als ze hun geloof maar in stilte belijden. Het feit dat een Iraanse asielzoeker het christelijk geloof in Iran niet op dezelfde wijze kan uitoefenen als in Nederland betekent, volgens de RvS, nog niet dat hij bij zijn geloofsuitoefening zodanig ernstige beperkingen ondervindt dat hij reeds vanwege deze reden in aanmerking komt voor een asielstatus.

Letterlijk overweegt de Raad van State: De in voormelde ambtsberichten weergegeven informatie (...) geeft er blijk van dat tot het christendom bekeerde moslims bij terugkeer naar Iran problemen kunnen ondervinden ten aanzien van de uitoefening van het christelijk geloof, met name indien zij daar moslims trachten te bekeren tot het christendom. Van deze bekeerlingen mag worden verwacht dat zij zich terughoudend opstellen (onderstreping webredactie INLIA) wat betreft het verrichten van bekeringsactiviteiten, teneinde de problemen die zij als gevolg daarvan mogelijk zullen ondervinden te vermijden. Dat zij (...) het christelijk geloof in Iran wellicht niet op dezelfde wijze kunnen uitoefenen als in Nederland, betekent nog niet dat zij bij hun geloofsuitoefening zodanig ernstige beperkingen ondervinden dat zij reeds vanwege de door hen gevreesde problemen bij het ontplooien van voormelde activiteiten in aanmerking komen voor een verblijfsvergunning (...).

De Raad van State gaat met deze uitspraak echter echter volkomen voorbij aan het in art. 9 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM) vervatte recht van een ieder om in het openbaar zijn/haar godsdienst te beleven.

De Rechtbank Amsterdam ging hier in haar uitspraak van 9 juni 2010 wel uitvoerig op in, en kwam dan ook tot de conclusie dat art. 9 EVRM wordt geschonden op het moment dat van een bekeerling gevraagd wordt dat hij zijn geloof maar in stilte moet belijden en geen bekeringsactiviteiten hoeft te ondernemen (zie het bericht "Rechtbank Amsterdam: staat mag asielzoeker niet dwingen bekeringsactiviteiten te beperken" van 8 juli 2010 op onze website). In deze uitspraak ging de Rechtbank Amsterdam uitvoerig in op de jurisprudentie van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) op dit punt.

De Raad van State schijnt deze jurisprudentie echter om onduidelijke redenen niet te kennen en besteedt er in haar uitspraak van 4 oktober 2010 geen woord aan. We zouden toch van het hoogste Nederlandse rechtscollege in vreemdelingenzaken wel mogen verwachten dat zij de jurisprudentie over art. 9 EVRM kent..!.

Klik hier voor de volledige uitspraak van de Raad van State d.d. 4 okt. 2010 (pdf-bestand).

De uitspraak van de Rechtbank Amsterdam d.d. 9 juni 2010 en de volledige tekst van artt. 3 en 9 EVRM vindt u bij het al genoemde bericht van 08-07-10.

Zie ook het bericht 'Op de bres voor bekeerlingen' van 21-06-10.