• Religieus_symbool-thumb
    INLIA - partner van kerken
  • Geesje_werkman_in_rood-thumb
    "Ik ben van de kerk en daarom help ik vluchtelingen" (Geesje Werkman, Kerk in Actie)
  • Huub_oosterhuis_blauw-thumb
    "Beschaving is dat wij andere mensen, van waar ook ter wereld, welkom heten en proberen te ontmoeten zoals zij zijn" (Huub Oosterhuis)
  • Plaisier_scriba_pkn_dr_arjan-thumb
    "Waarborgen van menselijke waardigheid is internationaal recht, geen daad van barmhartigheid" (dr Arjan Plaisier, oud-scriba PKN)
  • Leo_mesman_ptr_hoofddorp-thumb
    "Als je ergens je geloof in de praktijk kunt brengen, dan is het wel in je omgang met mensen die dat het meest nodig hebben" (pastor Leo Mesman)
  • Wallage_jacques_pasfoto-thumb
    "De kerk is het enige instituut dat nooit 'niet thuis' mag geven; het echte gezag is moreel gezag" (Jacques Wallage)
  • Peter_verhoeff-thumb
    "Dit is geen gekkenwerk, dit is kerkenwerk" (vml PKN-synodepreses ds Peter Verhoeff)
  • Tutu-thumb
    "I am willing to sign the Charter of Groningen" (telegram van Aartsbisschop Desmond Tutu, 15 februari 1988)
  • Diaconie-thumb
    Diaconaat - daar helpen waar geen andere helper is
  • Bed_bad_brood_belgisch_logo-thumb
    "Vergeet de gastvrijheid niet; door haar hebben sommigen zonder het te weten engelen geherbergd" (Hebree├źn 13:2)
Levende Steen voor Geesje Werkman (19-05-17) 



Kia_logo-thumb
INLIA reikt onderscheiding uit aan scheidende consulente van Kerk in Actie

De afgelopen 27 jaar was ze onafgebroken bezig met opkomen voor vluchtelingen; Geesje Werkman. De laatste jaren als manager vluchtelingenzaken bij PKN/Kerk in Actie. Vandaag nam ze afscheid op een werkconferentie van de PKN in Utrecht. Ze gaat met pensioen. Voor haar niet aflatende inzet ontving ze de onderscheiding 'De Levende Steen' van INLIA.


INLIA reikt die onderscheiding periodiek uit aan mensen of organisaties die een voorbeeld zijn voor ons allen: mensen of organisaties die zich bijzonder hebben ingezet voor vluchtelingen en asielzoekers in nood. De titel ‘Levende Steen’ verwijst naar een vers uit de Bijbel[1]. Eerdere laureaten waren onder andere de arts van Lampedusa, Pietro Bartólo, en Sister Karin van het Lutherse Alsike Kloster in Zweden.



INLIA-directeur John van Tilborg reikte de Levende Steen uit en sprak haar toe. “Je bent een voorbeeld voor ons geweest. Je hebt zoveel betekend voor juist de kwetsbaarste groepen. Zonder jou was het debat over ‘bed, bad, brood’ heel anders gelopen.” Werkman was een drijvende kracht achter de rechtszaak van de PKN tegen de Nederlandse Staat over het basisrecht van ieder mens op voeding, kleding en onderdak.
 
Dat recht is universeel, betoogde Werkman in die rechtszaak namens de PKN; recht op leven en menselijke waardigheid mogen niemand worden onthouden. En mogen al helemaal niet als pressiemiddel worden gebruikt om mensen te dwingen zich te schikken naar de wensen van de overheid. Haar inzet en vasthoudendheid waren kritische factoren in het tot stand komen van de ‘bed, bad, brood’-voorzieningen.
 
Een warme vrouw, zo kenmerken bekenden haar. Maar ook iemand met een haarscherpe analyse, die bovendien geen blad voor de mond neemt. Vraag het de Tweede Kamerleden van de vaste commissie veiligheid en justitie maar. Wanneer ze daar pleitte voor rechtvaardigheid, zat er geen woord Frans bij. Er was bovendien geen speld tussen te krijgen.



 “Ze is voor de duvel niet bang”, kenschetste Annemarie Busser van Amnesty International, “En zeker niet voor politici.” Busser (foto hierboven) vervolgde met een knipoog: “Integendeel; Kamerleden waren eerder bang voor Geesje. Die had immers connecties aan de hemelpoort.” Ze kreeg de lachers op haar hand, net als voorzitter van het College voor de Rechten van de Mens Adriana van Dooijeweerd (foto hieronder), die zich in haar speech afvroeg waarmee Geesje Werkman het best te vergelijken was: een ‘terriër die zich vastbijt’ of een ‘insect dat maar rond je hoofd blijft zoemen’.



Beiden roemden Werkmans instinct voor rechtvaardigheid en haar liefde voor ieder mens. “Wij zijn beiden vrouwen van het woord”, zei Van Dooijeweerd, “al zijn het andere boeken. Maar het gebod van de liefde uit het boek dat jij gebruikt, is een motorblok voor de mensenrechten.”  Werkman toonde zich geroerd en dankbaar. Toch zei ze, met een blik op vluchtelingen in het publiek: “Zij zijn echte Levende Stenen. Dus ik vind het lastig en mooi tegelijkertijd om deze onderscheiding te krijgen.”




Meer informatie:  De Levende Steen
 
Deel

Plaats reactie

Naam
E-mail
Bericht
Lees de spelregels